Dobór filmów i prowadzenie warsztatów – Henryk Urban

Hiszpański cyrk | Balada triste de trompeta – Hiszpania, Francja 2010

Reżyseria: Alex de la Iglesia
Zdjęcia: Kiko De La Rica
Muzyka: RoqueBaños
Występują: Carlos Areces, Antonio De La Torre, Carolina Bang

Hiszpania, rok 1973, nieśmiały i wrażliwy Javier zatrudnia się w cyrku jako klaun. Podobnie jak jego ojciec i dziadek pragnie rozśmieszać dzieci, jednak sam nie zaznał szczęśliwego dzieciństwa i dlatego zostaje „smutnym klaunem”. W cyrku poznaje bezwzględnego „wesołego klauna” Sergio, który terroryzuje współpracowników i bije swoją dziewczynę. Tu zaczyna się tragikomiczna opowieść o dwóch klaunach, którzy pchani przez pożądanie będą walczyć na śmierć i życie o miłość niezwykle pięknej i równie okrutnej Natalii, która doprowadzi ich do szaleństwa… Hiszpański Cyrk to wybuchowa mieszanka ekstrawaganckiego i bezkompromisowego kina spod znaku Tarantino i Rodrigueza. Sam reżyser opisuje film jako „groteskową tragedię” – szalone kino, które nie uznaje żadnych tabu ani ograniczeń. Przygody dwóch zwaśnionych klaunów rozgrywają się na tle hiszpańskiej historii XX wieku – od wojny domowej przez dyktaturę Franco aż po szalony festiwal wolności lat 70. Film ten zdobył Srebrnego Lwa w Wenecji w 2010 za najlepszą reżyserię i scenariusz.

Alejandro Alex de la Iglesia Mendoza urodził się w 1965 roku w Bilbao w Kraju Basków. Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych twórców hiszpańskich. Ten ekstrawagancki reżyser, scenarzysta, producent filmowy i autor komiksów tworzy filmy w charakterystycznym stylu, który cechuje szybkie tempo akcji oraz mieszanka przemocy i czarnego humoru. Do niedawna prezydent Hiszpańskiej Akademii Filmowej, de la Iglesia jest dziś znany nie tylko dzięki swym ekstrawaganckim filmom, niekonwencjonalnym wypowiedziom, ale również dzięki bezpośredniości i otwartości na nowe technologie. Jako wielbiciel Internetu regularnie twittuije, czatuje ze swoimi fanami, ma własną stronę internetową, na której prowadzi blog. Dzięki filmom takim jak: Balada triste de trompeta(Hiszpański cyrk), El día de la bestia (Dzień Bestii) czy La Comunidad(Kamienica w Madrycie) zyskał status twórcy kultowego.

Poniedziałek, 5 września | g. 18.30 | Sala Widowiskowa
Czas: 107 min
Wstęp wolny

Labirynt Fauna | El Laberinto del Fauno – Hiszpania, Meksyk, USA 2006

Reżyseria: Guillermo del Toro
Zdjęcia: Guillermo Navarro
Muzyka: Javier Navrrete
Występują: Ariadna Gil, Ivana Baquero, SergiLópez, MaribelVerdú

Akcja filmu toczy się w 1944 w Hiszpanii rządzonej przez frankistów po zwycięstwie w wojnie domowej. Mała dziewczynka imieniem Ofelia udaje się z ciężarną matką do jednostki ojczyma, sadystycznego kapitana Vidala, który w brutalny sposób usiłuje oczyścić podległy mu teren z komunistycznych partyzantów. Gdy koło niej toczą się walki, Ofelia przez przypadek odkrywa w ogrodzie tajemniczy labirynt. Tam spotka Fauna, baśniowego stwora, który rozpozna w niej księżniczkę magicznej krainy, której grozi zagłada. Przed dziewczynką stoją jednak 3 mordercze zadania, które sprawdzą jej nieśmiertelność. Z czasem okrucieństwo zapanuje nad całym rzeczywistym światem.

Guillermo Del Toro urodził się w 1964 w Guadalajarze w Meksyku. Jest magistrem tamtejszego uniwersytetu. Początkowo pracował pod kierunkiem zdobywcy Oskara, specjalisty do spaw makijażu i efektów specjalnych – Dicka Smitha, później założył własną firmę – Necropolis. Na początku swej kariery filmowej del Toro produkował i reżyserował dla meksykańskiej telewizji. Napisał i wyreżyserował liczne odcinki telewizyjnych seriali meksykańskich. W 1985 roku, w wieku 21 lat, wyprodukował film fabularny DoñaHerlinda and Her Son(Pani Herlinda i jej syn), którego reżyserem był Jaime Humberto Hermosillo. Del Toro zdobył nagrodę krytyków na festiwalu filmowym w Cannes w 1992, a także dziewięć nagród w swoim ojczystym kraju – Meksyku, za swój debiut fabularny Cronos. Od tego czasu jego nazwisko stało się szeroko znane. Del Toro należy obecnie do grona najbardziej poszukiwanych reżyserów. Specjalizuje się w swoim ulubionym gatunku filmowym – horrorze. Po Cronosie nakręcił Mutanta, którego był także współscenarzystą. Kolejnym filmem był hiszpańskojęzyczny horror El espinaso del diablo (Kręgosłup diabła), w którym wystąpili Eduardo Noriega, Marisa Paredes i Federico Luppi. Film powstał jako koprodukcja firmy del Toro, Tequila Gang, z firmą Pedra Almodovara, El Deseo.

Wtorek, 6 września | g. 18.30 | Sala Widowiskowa
Czas: 118 min
Wstęp wolny

Krowy | Vacas – Hiszpania 1992

Reżyseria: Julio Médem
Zdjęcia: CarlesGusi
Muzyka: Alberto Iglesias
Występują: Emma Suárez, CarmeloGómez, AnaTorrent, KarraElejalde

Rok 1875. Manuel i Carmelo – mieszkańcy sąsiadujących baskijskich wiosek, spotykają się na polu walki w czasie drugiej wojny karlistowskiej. Los sprawia, że krew postrzelonego Carmelo ratuje życie Manuelowi. Odtąd ich rodziny połączy silna więź, będąca zbawieniem i przekleństwem dla następnych pokoleń. Ich synowie będą zażartymi wrogami, ich córki będą płodzić naznaczone piętnem bękarty. Film Julio Medema to pełen poezji i okrucieństwa obraz o zapętlających się pasmach żądzy i nienawiści, którym towarzyszą chłodne, obojętne spojrzenia krów…Krowy wyłaniają się z osobliwego i pięknego obrazu: ogarnięty furią mężczyzna rzuca topór prosto w las, w którym jego wróg – aizkolari trenuje siekanie drew. Dystans wydaje się zbyt duży, a jednak siekiera szybuje jak strzała, wpadając w sam środek lasu i zanurzając się w pniu drzewa…

Julio Medem urodził się w 1958 roku w San Sebastián. Mimo że studiował medycynę, nigdy nie porzucił swojej prawdziwej pasji, jaką jest kino. Początkowo współpracował przy kilku produkcjach, aż w końcu sam zaczął kręcić pierwsze krótkometrażówki na taśmie 8 mm. Jego pierwsze dzieło na taśmie 35 mm Patas en la cabeza (Nogi na głowie), wyprodukowane we współpracy z Luisem Campoy, zdobyło nagrodę na festiwalu kina baskijskiego i wygrało międzynarodowy konkurs kina dokumentalnego i krótkiego metrażu w Bilbao. Na tym samym konkursie rok później Julio zdobywa nagrodę Telenorte swoim krótkometrażemLas seis en punta (Punkt szósta) z 1987 roku. Vacas(Krowy) to jego pierwszy film długometrażowy.Dzieło to przyniosło baskijskiemu reżyserowi prestiżową nagrodę Goya za najlepsza reżyserię przyznawaną co rok w Hiszpanii. La ardillaroja(Czerwona wiewiórka) z 1993 roku, kolejny film długometrażowy, zdobywa między innymi nagrodę publiczności na festiwalu w Cannes. W 2003 roku Julio kręci słynny film dokumentalny La pelota vasca. La piel contra la piedra(Baskijska piłka. Skora przeciw kamieniowi), oparty na wywiadach z ponad sześćdziesięcioma osobami, dotyczących konfliktu baskijskiego. Julio Medem stał się jednym z najważniejszych reżyserów współczesnego kina europejskiego. Zawdzięcza to własnemu sposobowi postrzegania i kreowania dzieł, które nie pozostawiają obojętnym nikogo.

Środa, 7 września | g. 18.30 | Sala Widowiskowa
Czas: 96 min
Wstęp wolny